Dilin ifade gücünü artıran ve kültürel değerlerin taşınmasına yardımcı olan deyimler, Türkçenin söz varlığı içinde ayrı bir öneme sahiptir. Öyle ki neredeyse her deyim, bir hikâye anlatır ve toplumun kimliğini yansıtır. Bu nedenle deyimler, dil bilimciler için ilgi çekici bir alanı temsil eder. Hikâye anlatıcılığı, insanların eskiden beri birbirlerine deneyimlerini, düşüncelerini ve hayal güçlerini aktardıkları bir iletişim şeklidir. Geleneksel olarak küçük/kısa hikâyelerle temsil edilen hikâye türü, son yıllarda “küçürek hikâye” olarak adlandırılan oldukça kısa hikâyelerin yükselişiyle âdeta bir dönüşüm yaşamaktadır. Küçürek hikâyeler, geleneksel hikâye anlatımına minimal bir yaklaşımı ifade eder. Genellikle sadece birkaç cümle veya birkaç paragraf uzunluğunda olan bu hikâyeler; bir olayı, bir duyguyu veya bir düşünceyi kısa ve etkili bir şekilde iletmeyi amaçlar. Anlamı sıkıştırmak ve okuyucuyu düşünmeye sevk etmek için sınırlı sayıda sözcük kullanılması, bu tür hikâyelerin başta gelen özelliğidir. Deyimler de kısa, özlü anlatımları ve bir olayı, bir durumu somutlaştırma, zihinde canlandırma gibi yönlerden küçürek hikâyelere benzemektedir. Hatta söz dizimi bakımından “yüklemli, cümle biçiminde kalıplaşmış” deyimlerin bir kısmı, bir nevi küçürek hikâye özelliği göstermektedir. Bu çalışmada, küçürek hikâye niteliğindeki deyim örnekleri incelenerek Türkçenin söz varlığına farklı bir açıdan bakılmaya çalışılmıştır.

Türkçe, söz varlığı, deyim, küçürek hikâye.