YAZIM KURALLARI

Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, gönderilen makaleler için makalelerin Kabul veya Red durumuna bakılmaksızın (editörlük, mizanpaj, yazım ve imla kontrolü, vs. için) makale başına 1800 TL Makale Gönderim Ücreti almaktadır. Makale başvurusu yapıldıktan sonra, intihal ve ön değerlendirme sonucu olumlu çıkan makaleler için dergi editörlüğünce yazarlara ücret ödemesi yapması için bilgilendirmede bulunulacaktır. Hakem değerlendirme süreci, ücret ödemesi yapılıp ödeme belgesi korkutataturkiyat@gmail.com adresine e-mail yoluyla gönderildikten başlatılacaktır. Hakem değerlendirmeleri neticesinde reddedilen veya herhangi bir sebepten dolayı geri çekilen makaleler için yazarlara ücret iadesi yapılmayacaktır.

(Makalelerde dergimiz ana sayfasındaki üst menüde yer alan “Yazarlar İçin” kısmındaki makale şablonu kullanılmalıdır)

(Dergimizde kör hakemlik sistemi uygulanmakta olup gönderilen yazılar hakem süreçlerinin olumlu neticelenmesini müteakip ilk sayıda yayımlanması için sıraya alınır.)

Dergiye gönderilecek makaleler İntihal Programında taranmalıdır. Rapordaki benzerlik indeksi %30'un altında olmalıdır. Rapor, makaleyle birlikte sisteme yüklenmelidir.

1. Hakemlik sürecine alınacak makalenin yazı metninde yazarı çağrıştıracak (ad, soyad, adres vb.) hiçbir bilgi bulunmamalıdır. Bu nedenle gerek makale içerisinde gerekse dosya adında yazar isimlerine yer verilmemelidir. (Hakem süreci tamamlanan yazılar için, dergi yönetimince bilahare yazardan adını, soyadını, kurumsal iletişim bilgisini, e-posta adresini ve ORCID numarasını yazması istenecektir.)

2. Yazılara önce Türkçe hemen altına da İngilizce olmak üzere iki başlık konulmalıdır. Başlıklar 15 kelimeyi geçmemeli ve ilk harfleri büyük harfler ile koyu yazılmalıdır. Türkçe başlık 16 punto büyüklüğünde, İngilizce başlık ise 12 punto ve italik olmalıdır.

3. Makalelerde en az 150, en fazla 200 kelimelik (kesinlikle 150’den az, 200’den fazla olmamalıdır) makaleyi ifade eden Türkçe ve İngilizce öz bulunmalıdır. Her iki özün altında anahtar kelimelere yer verilmelidir. Özün altında en az 3, en çok 5 kelimeden oluşan anahtar kelimeler verilmelidir. Anahtar kelimeler özel isimler hariç küçük harflerle, makale içeriği ile uyumlu ve kapsayıcı olmalıdır. Öz ve Abstract kısımları 9 punto ve 6 nk satır aralığı ile yazılmalıdır. Öz ve abstract kısımları sol taraftan 1,25 cm sağ taraftan 1 cm içerde olmalıdır.

4. Makaleler, MS Word dosyası olarak A4 Formatında hazırlanmalıdır. Makalede “Book Antiqua” yazı fontu kullanılmalıdır. Ancak bazı alanların gereği olarak yazım esnasında transkripsiyon işaretleri kullanılması gerekiyorsa “Oktay New Transkripsiyon” fontu kullanılmalıdır. Makale 11 punto ve tek satır aralığıyla yazılmalıdır. Aralık, “önce 6 nk” olmalıdır. Üst, alt ve sağ kenar boşlukları 2,5 cm sol kenar boşluğu ise 3 cm olmalı ve sayfalar numaralandırılmamalıdır. Makalede dipnotlar var ise tek satır aralığında, 0 nk paragraf aralığında ve 9 punto ile yazılmalıdır.

5. Paragraf başlarında bir “TAB” tuşu kullanılmalıdır. Noktalama işaretleri kendilerinden önceki kelimelere bitişik yazılmalıdır. Söz konusu işaretlerden sonra bir harflik boşluk bırakılmalıdır.

6. Makale içerisindeki başlıklar koyu, her bir kelimesinin sadece ilk harfi büyük, paragraf girintisi ile aynı hizada olmalı başka hiçbir biçimlendirmeye yer verilmemelidir. Başlıklar, öncesi ve sonrası 6 nk olacak şekilde ayarlanmalıdır.

7. Metnin içinde kullanılan fotoğraf, plan ve tabloların sayfa yapısının dışına çıkılmaması hususunda dikkat edilmelidir.

8. Çalışma, dil bilgisi kurallarına uygun olmalıdır. Makalede noktalama işaretlerinin kullanımında, kelime ve kısaltmaların yazımında en son çıkan TDK Yazım Kılavuzu esas alınmalı, açık ve sade bir anlatım yolu izlenmeli, amaç ve kapsam dışına taşan gereksiz bilgilere yer verilmemelidir. Makalenin hazırlanmasında geçerli bilimsel yöntemlere uyulmalı, çalışmanın konusu, amacı, kapsamı, hazırlanma gerekçesi vb. bilgiler yeterli ölçüde ve belirli bir düzen içinde verilmelidir.

9. Makalede birebir yapılan alıntılar tırnak içinde verilmeli ve alıntının sonunda kaynağı parantez içinde belirtilmelidir. Birebir olmayan alıntıların sonunda sadece parantez içerisinde kaynak gösterilmelidir.

10. Makalede yapılacak atıflar, ilgili yerden hemen sonra, parantez içinde yazarın soyadı, eserin yayın yılı ve sayfa numarası sırasıyla verilmelidir. Örnek: (Horata, 2018, s. 98).

• Üç ve daha fazla yazarlı yayınlar için (Kaplan vd., 2023, s. 134).

11. Birden fazla kaynak gösterileceği durumlarda eserler aynı parantez içinde, en eski tarihli olandan yeni olana doğru, birbirinden noktalı virgülle ayrılarak sıralanır. Örnek: (Okay, 1990, s. 28; İnalcık, 2018, s. 276).

12. Metin içinde gönderme yapılan yazarın adı veriliyorsa kaynağın yayın tarihi ve sayfası yazılmalıdır. Örnek: “Köprülü (1966, s. 17), bu konuda…”

13. Yazarın aynı yıl yayımlanan birden fazla eseri kaynak gösterilmişse (Köprülü 1966a, Köprülü 1966b, …) şeklinde harf kodlaması yapılmalıdır.

14. Alıntı ya da gönderme yapılan kaynak iki yazarlı ise her iki yazarın da soyadı kullanılmalı, yazarlar ikiden fazla ise ilk yazarın soyadı belirtildikten sonra “vd.” ibaresi kullanılmalıdır. Örnek: (Türkmen & Cemiloğlu, 2009, s. 20), (İsen vd., 2005, s. 88).

15. Görülmeyen bir yayın kaynak gösteriliyorsa asıl kaynak da belirtilmelidir. Örnek: (Köprülü 1931, Kaplan 2004’ten)

16. Sözlü kaynak kullanılıyorsa parantez içinde kaynak kişinin adı ve soyadı belirtilmelidir.

17. İnternet kaynaklı alıntılarda internet adresi ve adrese son erişim tarihi kaynaklar kısmında belirtilmelidir. Örnek: http://tdkterim.gov.tr/bts [Erişim Tarihi: 05.04.2011].

18. Dipnotlar, sadece yapılması zorunlu açıklamalar için kullanılır ve “DİPNOT” komutuyla otomatik olarak verilir. Buradaki atıflar da parantez içinde yazarın soyadı, eserin yayın yılı ve sayfa numarası gelecek şekilde düzenlenmelidir. Örnek: (Kiremit, 1999, s. 30)

KAYNAKÇA KURALLARI (APA 6)

Makalede kullanılan bütün kaynaklar‚ “Kaynakça”ya alınmalı, makalenin konusu ile ilgili olsa dahi, yazıda değinilmeyen belge ve eserler kaynakçaya dâhil edilmemelidir. Kaynaklar ana metnin sonunda yazar soyadlarına göre (Soyadı kanunundan öncekiler için yazar adı esas alınır.) alfabetik olarak verilmelidir. Eser adları italik yazılmalıdır.

a) Kitap ve kitap niteliğindeki eserler

•Yazarın soyadı, adı (basım yılı). Kitabın adı. basıldığı şehir: yayınevi.

Örnek: Macit, M. (2016). Divan şiirinde ahenk unsurları. İstanbul: Kapı Yayınları.

• Eserin hazırlayıcısı, editörü, çevireni varsa, kitap adından sonra parantez içinde aşağıdaki gibi verilir:

Mevlâna (2005). Mesneviden seçme öyküler. S. G. Alp (Haz.). İstanbul: Zafer Yayınları.

Çalıcı, M. A. & Aytan, T. (2020). Dinleme ve eğitimi. T. Aytan (Ed.), Etkinliklerle dinleme eğitimi, içinde (s. 1-278). Ankara: Pegem Akademi.

• Eserin cildi eser adından sonra belirtilir.

Kabaklı, A. (1992). Türk edebiyatı, C. III. İstanbul: Türk Edebiyatı Vakfı Yayınları.

• İki yazarlı eserlerde her iki yazar da verilir.

Özön, M. N. & Dürder, B. (1967). Türk tiyatrosu ansiklopedisi. İstanbul: Remzi Kitabevi.

• Yazar sayısı yedi veya daha az ise tüm yazar adları künyede verilir.

Akyüz, K., Beken, S., Yüksel, S. & Cunbur, M. (2000). Fuzulî dîvânı. Ankara: Akçağ Yayınları.

• Bir yazarın aynı yıl yayınlanan eserlerini ayırt etmek için harfler kullanılır.

Süreyya, C. (1991a). Şapkam dolu çiçekle. İstanbul: Yön Yayınları.

Süreyya, C. (1991b). Üstü kalsın. İstanbul: Broy Yayınları.

Editörlü Kitap

Çalıcı, M. A. & Aytan, T. (2020). Dinleme ve eğitimi. T. Aytan (Ed.), Etkinliklerle dinleme eğitimi, içinde (s. 1-278). Ankara: Pegem Akademi.

Kaynar, M. K. (Ed.). (2015). Türkiye’nin 1950’li yılları. İstanbul: İletişim Yay.

Yazar, S. (2024). Le’âlî mahlaslı Seyyid Ahmed b. Mustafâ’nın kasîde-i bürde şerhi. B.  Ayçiçeği (Ed.), Türk edebiyatında Bûsîrî’nin Kasîde-i Bürde’si Cilt 2: Metinler, içinde (s. 134-156). İstanbul: DBY Yayınları.

Çeviri Kitap

• Çeviri yapan yazarın (adının ilk harfi, soyadı, Çev.). Basıldığı yer: Yayınevi.

Bauman, Z. (2005). Bireyselleşmiş toplum. Y. Alogan (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

İbn-i Sina (2017). El-kânûn fi’t-tıbb. C. 1-5. E. Kahya (Çev.). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.

Sempozyum ve Kongre Bildirileri

Yayımlanmış Bildiriler

Yazarın soyadı, adı (yıl). bildirinin başlığı. sempozyum, panel veya kongrenin adı ve tarihi, düzenleyen kurum, şehir: yayın evi, sayfa no.

Bilkan, A. F. (2007). Amasya’nın Osmanlı dönemi kültür hayatındaki yeri ve önemi. Y. Bayram (Haz.), I. Amasya Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri içinde (s. 611-620). Amasya: Hilal Yay.

Kartal, A. (2017). Klasik Türk şiirinde “misk”. M. Özdemir (Ed.), Osmanlı Edebî Metinlerinin Anlam Dünyası Sempozyumu içinde (s. 243-261). Bilecik: Bilecik Şeyh Edebali Üniv. Yayınları.

Yayımlanmamış Bildiriler

Köklü, N. (1996). Üniversite öğrencilerinin istatistik kaygı puanlarına etki eden faktörler. Devlet İstatistik Enstitüsü Araştırma Sempozyumu, Ankara.

b) Süreli Yayınlardaki (Dergilerdeki) Yazılar

Cilt ve Sayısı Olan Dergi Makalesi

• Yazarın soyadı, adı (yıl). makalenin başlığı. Derginin Adı, cilt no, sayısı, sayfa aralığı.

Arıcı, A. F. & Taşkın, Y. (2019). Okuma becerisinin diğer dil becerileriyle ilişkisi. International Journal of Field Education, 5(2), 185-194.

Sarman, M. A. (2015). Nâbî’ye göre tabip ve tababet. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 3(6), 80-97.

Sadece Sayısı Olan Dergi Makalesi

Çaksu, A. (2019). Bir siyasî içecek olarak Türk kahvesi. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 41, 369-386. 

Zülfikar, H. (2012). Anlamları, deyimleri ve çeşitleriyle ekmek. Türk Dili, 728, 12-17.

c) Tezler

• Yazarın soyadı, adı (yıl). Tezin başlığı. [Yüksek Lisans / Doktora Tezi]. Şehir: Üniversite

Şahin, E. S. (1997). Kasîde-i bürde’nin Türkçe şerh ve tercümeleri. [Doktora Tezi]. Ankara: Gazi Üniversitesi.

Kaya, N. (2019). Türk destanlarının yabancılara Türkçe öğretiminde kullanılacak metne uyarlanması. [Yüksek Lisans Tezi]. Konya: Selçuk Üniversitesi.

d) Ansiklopedi Maddesi

Okumuş, N. (2007). Panzehir. TDV İslam ansiklopedisi (C. 34, s. 159-160), İstanbul: TDV Yayınları.

Öncül, R. (2000). Psikoloji. Eğitim ve eğitim bilimleri sözlüğü (C. 1, s. 501-503). İstanbul: Milli Eğitim.

e) Gazeteler

• Yazarın soyadı, adı (yıl. ay. gün). Yazının başlığı. Gazetenin adı. (varsa) sayfa numarası.

              Örnek:  Toker, Ç. (2015, 26 Haziran). ‘Unutma’ notları. Cumhuriyet, s. 13.

• Yazarı belli olmayan gazete ve dergi yazıları için: Haber başlığı. (Yıl, Gün Ay). Gazete adı. http://www... adresinden edinilmiştir.

              Örnek: Strong afterchocks continiue in California. (2003, 26 Aralık). New York Times, http://www... adresinden edinilmiştir.

• Haber makalesi: Yazarının soyadı, adının ilk harfi. (yıl, ay gün). Gazete haberinin başlığı ilk kelime büyük harfle diğer tüm kelimeler eğer özel kısaltma ya da özel isim değil ise küçük harfle olarak yazılır. Gazetenin adı italik olarak, sayfa numarası s. şeklinde yazılır. URL bilgileri verilir.

            Örnek:  Evren, A. (2018, 18 Nisan). Ne zaman ne oldu?. Uzay Gazatesi, s. 17. http://www.uzay.com.tr/yazarlar/evren-2650185/ adresinden edinilmiştir.

f) Mülakat ve röportajlarda yazar adı olarak bunları yapan kişiler verilir.

Örnek: Uysal, S. S. (1954.09.27). Bayan Münire Dıranas Ahmed Muhib’i Anlatıyor. Cumhuriyet, 17.

g) İnternetten Alınan Bilgiler

• Yazarın soyadı, adı (son güncelleme tarihi). internet belgesinin başlığı. internet adresi, [erişim tarihi].

Örnek: Bozan, M. (2014). Bölge yönetimi ve eğitim bölgeleri kavramı. http://yayim.meb.gov.tr, [Erişim tarihi: 20.01.1019].