Mevlûd-i Şerif-i Hadîcetü’l-Kübrâ, Seyyid Abdülbâki Sadıkî b. Mehmed en-Nevâhî tarafından 1246/1830 tarihinde istinsah edilmiş hem Eski Anadolu hem Osmanlı Türkçesi ses ve dil özellikleri taşıyan manzum bir dini hikâyedir. Hikâyede Hz. Peygamber’in Hz. Hatice ile izdivacı konu edinilmektedir. Makalede öncelikle manzum dini hikâyelerin Türk edebiyatındaki gelişimi hakkında bilgi sunulmuş ardından eserin müellifi ile ilgili farklı görüşler tartışılmıştır. Sonrasında İslam tarihinin en önemli kadın figürlerinden Hz. Hadice binti Huveylid’in biyografisi verilmiştir. Sonraki bölümde kütüphane kataloglarında yer alan Hz. Hadice ile ilgili manzum dini hikâyelerin bulunduğu yazma eserler tanıtılmıştır. Bu bölümde eserin Paris Bibliotheque Nationale’de bulunan nüshası ayrıntılı bir şekilde ele alınmıştır. Ardından, Hz. Hatice temalı manzum dini hikâyeler üzerine yapılan çalışmalardan bahsedilmiştir. Metnin özeti ve dil hususiyetlerine de değindikten sonra söz varlığına dair yapılan tespitler de çalışmada ortaya konulmuştur. Paris nüshasına ait yapılan mevcut çalışmayla ilgili değerlendirmeler sonuç kısmında yer almaktadır. Araştırma boyunca istifade edilen eserler ise kaynakça kısmında bulunmaktadır. Ardından nüshaya ait metnin transkribe edilmiş hali sunulmuştur. Bu bölümde neşredilen metin, 2016 yılında Rahim Erarslan’ın üç nüshayı karşılaştırarak okuduğu metinle mukayese edilmiştir. Nüshalar arasındaki imla, sözcük yahut beyit farklılıkları dipnot kısımlarında gösterilmiştir.

Manzum dini hikâyeler, Eski Anadolu Türkçesi, Osmanlı Türkçesi, Hz. Hatice, mevlit, mesnevi.